Զրո../լայվսթրիմ/


Զրոյին ձգտելուց հետո, զրոն անցնելը հեշտ ա…զրոյական մակարդակը, հանգստություն ա տալիս, ազատում ա քեզ քեզանից ու քո մտքերից..քո հիմնական ձգտումները դառնում են վերջնական կամ վերջին..վերջին անգամն էլ այնքան անվտանգա թվում, ինչքան երկրորդ անգամը…զրոն միանգամից հանգստության  ա բերում , բալանսի ա բերում օրգանիզմդ, մտքերդ, լիցքաթափում ա ավելորդ շտապողականությունից, ավելորդ առաջխաղացման մտքերից, ավելորդ ավելորդություններից…զրոն մի տեսակ նոր հանգրավան ա, որից հետո դու ու միտքը, հոգին, զգացմունքները հնարավորություն ունեն, ոչ թե սկսել զրոյից, այլ սկսել առանց անցյալի նախապաշարումների, զրոն մի տեսակ նորածնության սինդրոմ ունի՝ կուտակած փորձը որպես բոնուս…զրոն էտ մի հատ մակարդակա, որից հետո դու քո ճակատագրի , թե ապագայի տերն ես..զրոն նոր փորձանք չի, նոր փորձարարության հնարավորություն ա, զրոյի մեջ ամբողջ մարդկային փիլիսոփայությունը կուտակվել, որովհետև զրոյից սկսում ա կյանքը ու զրոյի վրա ավարտվում…գրած տեքստը զրոյ ա, ունի սկիզբ ու ավարտ, որովհետև ինքը սկսել ոչնչից զարգացելա ու հանգել ա ոչնչին…զրոն ոչինչ ա, բայց ոչ ոչնչություն…ու եթե ոչինչը անուն ունի, ուրեմն ինքը ինչ-որ բանա…զրոն սկզբի, կուլմինացիայի ու ավարտի-ից հետոն ա…ու ինքնա հիմնական ասելիքը…էն ինչ մնում ա էտ զրոն ա…դրա համար մարդու ապրած կյանքը էական չի..սկիզբը ապրելու ընթացքը ու ավարտը…ի վերջո էականա ինչա մնացել դրանից հետո…այ էտ զրոն…բայց իմ համար զրոն, ոչ թե ինչ-որ բան թողնելն ա /ես դրա մասին նույնիսկ մտքիս ծայրով չեմ մտածում/, այլ զրոյին հասնելու ընթացքը…ամբողջ հաճույքը այ էտ զրոյին ձգտելու մեջ ա, էտ սահմանը հատելու, էտ սահմանից հետո ա անսահման ազատությունը…ազատությունը ղեկավարել քաոսը, որովհետև ամբողջ կյանքդ քաոսում ես ապրում ու երբ հատում ես սահմանը սկսում ես ոչ թե քաոսում ապրել, այլ քաոսը ղեկավարել…այ էտ զրոն ա…ինձ դուր ա գալիս էտ զրոն…ղեկավարում եմ էտ քաոսը…ինձ դուր չի գալիս քաոսը, ինձ դուր ա գալիս էտ քաոսը ղեկավարել..ու էտ զրոն ա…էտ սահմանը հատելն ա, եթե կուզեք, որովհետև ես եմ տենց ուզում, սահմանները լայնացնելն ա, եթե կուզեք, որովհետև ես եմ տենց ուզում՝ չափերը անցնելն ա քո չափերը, քո չափերը ինչքան կարաս պետք ա անցնես, ինչքան ուժ ունես, ցավի գնով, թե զոհողության չափերդ պետք ա անցնես քո համար քո ներսում…այ էտ զրոն ա, որ միշտ ձգտում ես հատես ու ինքչան ուժ ունես ձգտում ես..բոլորին թվում ա, որ ձգտում չունենալը ձգտում չի, բոլորին թովւմ ա, որ եթե ձգտում չունես ու ձգտում ես զրոյի էտ էն չի ինչ պետք ա, բայց բոլորը դրանով են զբաղված ամեն օր, ամեն օր բոլորը ձգտում են էտ զրոյին..որովհետև էտ ազատությունա , որովհետև էտ կյանքն ա..դրա համար բոլորս անկախ մեզանից տարբեր ճանապարհներով, տարբերոր փողոցներով, տարբեր մասնագիտություններով, տարբեր նախասիրություններով ձգոտւմ ենք էտ զրոյին…մարդ կա չափերն ա անցնում անընդհատ հատելով զրոները, մարդ կա չափերն ա պահում ու տեղում ոնց որ էսկալատրի վրա մեկ ա հասնում ա զրոյին…ինձ դուր չի գալիս էտ զրոն , ինձ դուր ագալիս էտ զրոյին գիտակցված հասնելը,  ինձ դուր ա գալիս գիտակցված չափերը անցնելը, ինձ դուր ա գալիս, որ ես չեմ ապրում քաոսում, այլ ղեկավարում եմ իմ  շուրջ ու իմ ներսում էտ քաոսը…ինձ դուր չի գալիս էս տեքստը ինձ դուր ա գալիս, զրոյի մասին քաոսայի մտքեր ասելը, ինձ դուր ա գալիս, որ ես ձգտում եմ զրոյին ու ասում եմ ով կարդում ա դու էլ ձգտիր զրոյին ու էս քաոսը մի տեսակ ակառավրելի ա դառնում, որովհետև ինչ-որ մարդիկ կարդում են ու ես իմ քաոսը դարձնում եմ իրանց եթե ոչ մի մասը, ապա այս անկառավարելի քաոսի մեջ կառավարելի հոսքեր եմ ստեղծում…զրոն նոր հնարավորությունը հատել բոլոր սահմանները, ֆիզիկական ցավի, թե ինքնազոհության գնով, անցնելով կեղտ ու զիբիլի, խելագառության ու պատալոգիայի միջով.

Advertisements
By LevArt Posted in TEXT

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s